De weg naar boven

Als je nogsteeds jalours op mij was omdat je in de veronderstelling was dat ik zo vanuit mijn bed de piste op stap dan ga ik je met dit verhaal even uit die droom helpen. Het skilerarenhuis van de skischool moet nogsteeds gebouwd worden (hoorde dat het eigenlijk al vorig jaar af moest zijn) en tot die tijd kan niet iedereen in Serfaus wonen. Ik woon daarom in Ried (im Oberinntal).
Dat ziet er dus ongeveer zo uit:



Zoals je ziet ligt Ried in het dal en dat betekend dus dat ik iedere dag de twaalf bochten tellende weg naar Serfaus omhoog of naar beneden moet. Er zijn heel veel verschillende manieren om naar boven te komen.
De postbus, de skibus, met het busje van de skischool, meerijden met collega's met een auto of liften. Naar beneden heb je uiteraard de zelfde mogelijkheden + nog een extra mogelijkheid die we soms moeten gebruiken en dat is de taxi.
Over het algemeen probeer ik zo veel mogelijk met het busje van de skischool te gaan, dat is namelijk het goedkoopst en ik weet zeker dat ik op tijd kom. Iedere dag rond 5 voor 8 sta ik daarom bij de brug te wachten op het busje, die brengt me in een kwartiertje boven. Meestal is het er warm en gezellig, al ben ik niet zo'n prater in de ochtend. En ik leer er nog een beetje oostenrijks want de collega's in het busje komen voornamelijk uit Landeck,Prutz en Fliess. Die spreken echt met een oostenrijks dialect dus, en dat is werkelijk net zo erg als zwitsers (niet te verstaan!).

Deze week zijn alle plekken in het busje bezet en dus bleven de andere mogelijkheden over. Van de Postbus ben ik niet zo'n fan, ik moet 3,40 betalen voor een enkeltje serfaus en bovendien doet hij er 34 minuten over omdat hij helemaal over ladis en fiss rijd. Hier ben ik dus alleen in te vinden als het niet anders kan, bijvoorbeeld om tien over 6. 10 over 6 gaat de laatste postbus terug naar Ried en dat is dus onze laatste mogelijkheid om na de aprés-ski met het openbaar vervoer terug te komen naar huis. Je kunt je voorstellen dat het op dit tijdstip meestal wel heel gezellig is achter in de bus.
De skibus gebruik ik wel regelmatig, die rijd ook vrij stipt, is gratis en stopt letterlijk bij ons om de hoek. Alleen op zondag en maandag is die bus geen optie omdat de eerste om half 9 gaat en ik die dagen om 9 uur op het werk moet zijn. Nou zie ik je denken; 'je deed er toch maar een kwartier over?'. Maar de bus van half 9 gaat alleen naar de gondel in fiss en dan moet ik dus eerst daar de gondel nog omhoog nemen, dan de gondel weer naar beneden naar serfaus (want daar staan mijn ski's) en dan de gondel omhoog naar de skischool. En dan is het dus kwart over 9 en ben ik een kwartier te laat. Het is wel de meest mooie weg, want het is natuurlijk fantastisch om met al die gondels over het skigebied te reizen en ondertussen te genieten van het uitzicht. Beter dan de ondergrondse U-bahn in serfaus waarmee je nog moet als je met de auto komt (want serfaus is auto-vrij, dus je kan alleen tot de parkeerplaats rijden).

Die U-bahn daar word ik meestal niet heel vrolijk van want ze draaien er heel vervelenden pamfluit muziek, steeds de zelfde 7 covers. Nou ik kan je zeggen dat ik echt heel chagerijnig word van Titanic of Abba in pamfluit uitvoering. En dat zit dan vervolgens ook nog de hele dag in je hoofd. Wie heeft bedacht dat de gasten uit Serfaus hier blij van worden? Of zouden ze dit doen om te voorkomen dat er skistok-gevechten uitbreken bij grote drukte in de bahn?

Liften is ook nog een prima optie. Ik geloof niet dat ik in Nederland ooit heb gelift, vind het altijd maar een beetje eng. Maar hier in Ried kan of wil je soms niet anders. En het is niet te geloven hoe snel je in je rode pak een lift krijgt. Langer dan 5 minuten sta je bijna nooit op de liftplek. Vaak zijn het collega's of andere mitarbeiters uit Serfaus of Fiss die je best mee willen nemen naar boven. Soms gasten die nog een plekje vrij hebben in hun auto voor een skilerares (en je natuurlijk vervolgens honderd duizend vragen stellen).
Niks engs aan dus, al lift ik alleen s'ochtends en 's middags.

En dan nog de laatste optie; de taxi. Wij skileraren uit Ried zijn vaste klant bij de taxi-centrale in Serfaus. Want ja als je een keertje wat langer bij de aprés-ski wil blijven hangen, dan is dat de enige manier om nog naar beneden te komen. Gelukkig zijn we met veel en betaal je daarom per persoon maar een paar euro. We hebben inmiddels zelfs een lievelings taxi-chaffeur; Gabriel. Als de taxi komt hopen we altijd dat hij achter het stuur zit. Want als je een beetje een leuke chaffeur treft (en er zijn hier hele leuke ;) ) dan gaat het feestje in de taxi gewoon verder. En zit je ineens keihard mee te zingen met de Vengaboyz oid.

Rij veilig allemaal!

Liefs uit Serfaus, Muriel