Goed, waar was ik gebleven; de kinderschneealm dus. Ook die week ging weer voorbij uiteindelijk. Als je wilt zien met wat voor een schatjes ik heb gewerkt moet je even op deze site http://mitbringsl.fotograf.de/search zoeken op mijn naam. Let vooral op het meisje met de roze jas, mijn kleine russin. Echt een schatje! Deze week heeft ze helaas les bij een andere leraar, maar ze begint nogsteeds te glimlachen als ze mij ziet. Van haar leerde ik mijn eerste woordje russisch; 'paka paka' wat volgens mij zoiets betekend als 'dag dag'.
De week ben ik vrijdag geeindigd met een wel hele bijzondere ervaring. Ik had nog maar één kindje over, dus die moest ik afstaan aan een andere leraar en ik werd ingezet in de animatie. Degene die normaliter in het mascotte pak zit was ziek, en dus werd die rol aan mij toe bedeeld. Heb me helemaal gek gelachen en vond het eigenlijk heel erg leuk voor een keertje (nee, helaas zijn er geen foto's van). Als de mascotte moest ik de rennstrecke naar beneden skiën om de kinderen tijdens de wedstrijd voor te doen hoe het moest. In de Kinderschneealm word er nogsteeds over gepraat over hoe ik naar beneden ging. Want ookal zie je door die kleine ogen die in t pak zitten vrij weinig, ik ging keihard. Even waren ze boven bang dat mijn hoofd er af zou gaan vallen, omdat ik iets te hard door het kleine poortje skiëde, maar gelukkig is dat niet gebeurt. Verder ben ik nog met zo ongeveerd alle kinderen op de foto geweest, en heb ik 's middags nog gedanst. Werkelijk mijn dag kon niet meer stuk, haha.
Zaterdag was ook een heerlijk dag, eerst heel rustig opgestaan en toen in de loop van de ochtend met Jitka de piste op getrokken met snowboard. Er lag nog wat verse sneeuw van vrijdag en de zon scheen vollop. Heb mijn eerste off piste rides mogen maken op snowboard, absoluut een hele toffe ervaring. Dat de sneeuw uiteindelijk tot mn onderbroek zat kon me weinig schelen. Met de allerlaatste lift (eigenlijk waren we ook daarvoor te laat, maarja ze kunnen je daar moeilijk laten staan) gingen we uiteindelijk terug richting dal. Ik heb veel filmpjes geschoten met de gopro, zoek nog naar een manier om die met jullie te delen. Want het is wel erg komisch om iedere keer de lucht en de sneeuw te zien en te weten dat ik dan dus alweer ben gevallen en een hap sneeuw nam.
Deze week heb ik ook nog werk, ookal is het inmiddels een stuk rustiger op de piste. Voor de meeste mensen is de vakantie voorbij, dus wie nu komt is (nog) niet gebonden aan vakanties. Hoewel ik had verwacht nog een week in de Kinderschneealm te staan, was ik ingedeeld bij de kindergroepen. Heb nu dus weer een groepje 9, premium wel te verstaan. Wat betekend dat ik maximaal 6 kinderen in mijn groepje mag hebben (betalen de ouders uiteraard weer meer voor). Heb 4 lieve meiden, die helemaal niet bang zijn. Voor een groepje 9 kunnen ze ook best wel goed skiën, dus we doen lekker veel hobbelige bospaadjes, schansjes, slalommen etc.Ben benieuwd wie vrijdag de wedstrijd gaat winnen, want ze zijn allemaal best wel snel. Vandaag was het wel flink koud en sneeuwig, hier en daar -10 tot - 15. Niet de ideale temperatuur voor kinderen. Hopelijk is het morgen weer wat dragelijker. Want eerlijk gezegd waren mijn tenen ook behoorlijk bevroren.
ps: nog meer foto's van de wedstrijd van mijn vorige groepje en mijzelf in week 1: http://mitbringsl.fotograf.de/album/sr-serfaus-03-01-13, vanaf nr 259 t/m 262
De tijd gaat soms super snel en soms super langzaam in Serfaus. Deze week is een beetje een langzame week.
Na een luie vrije dag zaterdag waarbij ik eens een keer helemaal niks heb gedaan; zelfs niet op de piste geweest. Begon zondag alweer een nieuwe werkweek. Zowiezo best wennen dat het weekend nu maar 1 dag telt. Maargoed ik ben hier om te werken, en ik heb ig het idee dat ik veel werk. Want na het werken is het alleen beetje lezen of interneten, eten en dan slapen.
Deze zondag werd ik na eerst lang wachten bij de kindergroepen uiteindelijk naar de KinderschneeAlm gestuurd. Bij de kindergroepen was helaas geen werk voor mij en daar was volop werk. Ik had werkelijk gedacht dat dit een rustige week zou worden, maar niets is minder waar. Hoewel alleen nog 1 deel van duitsland en de russen vakantie hebben. Zijn er deze week zo'n 250 kinderen in de KinderschneeAlm. Een nieuwe record voor de skischool. Behoorlijk aanpoten voor de leraren dus!
De kinderschneeAlm is de plek waar alle kinderen beginnen als ze voor het eerst leren skiën. Je hebt daar heel veel lopende bandjes en van alles wat kinderen leuk vinden.
Kinderen kunnen er komen vanaf 3 jaar. De kinderen tussen de 3 en 4 jaar noemen ze de Mini Murmli's.
En de grote eer was mij toebedeelt om een van deze groepjes deze week te hebben. Groepje Kever heb ik deze week.
Ik voelde mij zwaar gedegradeerd; van privé naar groepje 9, naar mini's. Maar het schijnt gewoon toeval te zijn...
Goed de mini's zijn dus tussen de 3 en vier jaar. Je kan je voorstellen dat dat best wel jong is om te leren skiën. Velen gaan dan ook weinig leren deze week, het belangrijkste is dat ze een beetje plezier hebben. (En dat de ouders ze kwijt zijn, zodat ze zelf kunnen skiën). Op deze leeftijd zijn ze ook nog niet allemaal gewend om zonder ouders te zijn en ook de concentratieboog/ energieboog is heel erg kort.
Dus ziet het programma er als volgt uit:
- half 11 beginnen, 3 kwartier skieën.
- half 12 wat drinken en zingen met Murmli (de mascotte van Serfaus)
-
12 uur, een poging doen de kids nogmaals op ski's te krijgen. Over het algemeen mislukt dat, dus doen we een spelletje oid.
- half 1 middag pauze, godzijdank, eindelijk!
Heb steeds mijn russische kindje om mee te eten, ze is heel zoet dus ookal is het kinderrestaurant (ja dat heb je hier, vertel ik later nog wel..) een totale chaos, toch slaan we ons er vrolijk door heen.
- kwart voor 2, nogmaals 3 kwartier skieën.
- half 3, murmli komt! zingen en dansen met murmli
- 3 uur, nogmaals een poging tot skieën. Mislukt ook meestal, de kinderen zijn totaal kapot. Dus beetje spellen en sleeën enzo.
- half 4 einde les, de kinderen waren er allang klaar mee.
Deze week tussen de 4 en 8 kids. Duits en russisch (niet dat ik dat spreek, maar ach). Hoeveel ik er heb wisselt zo ongeveer per uur. Met sommige gaat het gewoon echt niet, die blijven maar huilen of zijn veel te moe. Die gaan weer naar huis met papa en mama. Dikwijls hebben ze dan eerst een uur bij mij gehuild en niks gedaan. En iedere dag komt er weer een nieuwe bij. Heb ik het oude groepje net wat geleerd, komt er weer een nieuw kind dat nog niks kan.
Het liefste zou ik me continu in 3e delen. Want eigenlijk heb je boven iemand nodig die de kinderen wat uitlegd, beneden een die de kinderen opvangt en helpt als ze zijn gevallen en eentje bij de lift die zorgt dat de kinderen daar veilig in en uitstappen.
Maargoed ben nogsteeds uit 1 stuk, dus ren ik heen en weer. Dan is die weer aan het huilen, dan is die weer gevallen, dan moet ik die weer iets voordoen etc.
Het scheelt dat ons stukje berg, met lopende band, misschien 4 meter is. Dus ik kan overal snel zijn.
Heb mijn kinderen tot nu toe kunnen leren lopen op ski's, glijden en sommige kunnen sinds vandaag een beetje remmen. Zou leuk zijn als ze vrijdag de eerste bocht kunnen maken. Maar denk dat voor de meeste alleen remmen al een inspanning genoeg is. Voorloppig kunnen we daar nog wel even op dooroefenen.
Buiten de kinderschneeAlm gaat het redelijk met me, zoals velen ben ik op het moment een beetje grieperig. Als je met al die leraren zo dicht op elkaar zit gaat het vuurtje helaas snel. Dus ik hou me verder een beetje rustig deze week.
Ik kijk erg uit naar de komende weken waarin het wat rustiger is. Veel skileraren gaan volgende week voor 3 weken naar huis of elders werken. Anderen staan op stand-by en moeten zichzelf een beetje vermaken tot ze worden opgebeld dat er werk is (als dat al gebeurd). Ik heb volgende week zowiezo nog werk in de KinderschneeAlm, mijn russisch kindje blijft ws ook nog een extra week bij mij. Dus dat is financieël zeer gunstig. Mijn eerste loon is inmiddels binnen en daar word ik niet echt blij van, maarja is ook maar van 2 weken werken oid.
Vanaf de 19 jan ga ik heerlijk een weekje vakantie vieren samen met Kevin. Echt heeeeeeeeel veeeeeeel zin in!
Lieve groetjes aan iedereen!
Als ik dit schrijf zit ik met een kopje 'even bijkomen thee' op bed. Ik ben vanavond zowaar alleen thuis, wat absoluut een zeldzaamheid is hier. Want zoals ik eerder al heb verteld woon ik met nog 3 meiden samen en bovendien komt er altijd wel weer iemand binnengelopen voor gezelligheid. Maar zo'n avond je alleen thuis vind ik wel helemaal prima. Ik ga lekker vroeg naar bed straks, want ik ben harstikke moe en ik moet nog 2 dagen mijn kinderen vermaken.
Nadat ik zaterdag nog heerlijk had gesnowboard met mn huisgenootje Jitka, begon er zondag weer een nieuwe week. Deze week was ik gelukkig wel ingedeeld bij de kinderlessen en dus kreeg ik groepje 9 toebedeeld. Niveau 9 betekend dat de kinderen al wel hebben leren remmen en bochten maken in een pizzapuntje, maar dat ze verder nog weinig kunnen. In pflug (zo heet zo'n pizzapunt met je ski's) ga ik dus in grote bochten met ze van de berg af. Ondertussen probeer ik ze door middel van oefeningen wat te beter te leren skiën. Zo zijn we een vliegtuig of een indiaan die in het dal kijkt, of trappelen we als olifanten met onze ski's in de sneeuw etc. De kinderen die ik deze week heb zijn tussen de 4 en de 6 jaar oud, best jong nog dus. Ik heb zowel nederlandse als duitse kinderen in de groep, dus de hele dag tweetalig bezig.
De eerste dag was moeilijk. Ik bleek een kindje te hebben die nog helemaal niet kon remmen of bochten maken, tja daar kon ik de piste niet mee af. Die moest dus naar een lagere groep terug. Alleen toen werd het een heel drama, want hij was samen met z'n broertje en die twee wilde niet uit elkaar. Dat werd dus huilen geblazen en zelfs gummiberen helpen dan niet meer.
S middags de broers kwijt en toen ging het gelukkig wat beter. Maar de volgende dag kreeg ik er weer een nieuw kindje bij, een ontzettend ukkie nog. Zij zat eigenlijk bij groepje 8, maar daarvoor was ze niet goed genoeg en dus kreeg ik dr. Het is een schatje, maar ook die heeft de eerste dag heel veel gehuild om alles en nog wat. Vandaag had ik nog weer twee kinderen naar een hoger groepje geplaats omdat ik ze in mijn groep te weinig kon leren. En kreeg ik er 's ochtens weer een bij van een hogere groep. Maar dit meisje kon het geloof ik niet echt aan van groep te worden gewisseld en heeft ook de hele dag gehuild. Die ging dus ook maar terug met de ouders mee. Ik heb echt heel veel geduld met kinderen, maar als ze 2 uur aan een stuk alleen maar huilen terwijl je alles hebt geprobeerd dan houd het op. Alle andere kinderen in mn groepje waren er helemaal chagerijnig van geworden en ik natuurlijk ook.
Vanmiddag ging het dan eindelijk weer een beetje leuk. Vandaag mochten mn kinders voor het eerst hun stokken mee brengen van mij, en ik zie ze goed vooruit gaan. En mijn ukkie is inmiddels helemaal niet meer bang en heeft de hele dag gelachen. Kreeg ook compliment van haar ouders, dat ze haar zo goed vooruit zagen gaan. Morgen is voor hen de wedstrijd, ben benieuwd hoe dat gaat! Hopen dat er geen kinderen meer bij mij worden gedumpd, dan kan ik morgen lekker met deze 4 skiën.
Owja: Allemaal nog de beste wensen, Ein gutes rutsch in 2013!
