Weinen

Als ik dit schrijf zit ik met een kopje 'even bijkomen thee' op bed. Ik ben vanavond zowaar alleen thuis, wat absoluut een zeldzaamheid is hier. Want zoals ik eerder al heb verteld woon ik met nog 3 meiden samen en bovendien komt er altijd wel weer iemand binnengelopen voor gezelligheid. Maar zo'n avond je alleen thuis vind ik wel helemaal prima. Ik ga lekker vroeg naar bed straks, want ik ben harstikke moe en ik moet nog 2 dagen mijn kinderen vermaken.

Nadat ik zaterdag nog heerlijk had gesnowboard met mn huisgenootje Jitka, begon er zondag weer een nieuwe week. Deze week was ik gelukkig wel ingedeeld bij de kinderlessen en dus kreeg ik groepje 9 toebedeeld. Niveau 9 betekend dat de kinderen al wel hebben leren remmen en bochten maken in een pizzapuntje, maar dat ze verder nog weinig kunnen. In pflug (zo heet zo'n pizzapunt met je ski's) ga ik dus in grote bochten met ze van de berg af. Ondertussen probeer ik ze door middel van oefeningen wat te beter te leren skiën. Zo zijn we een vliegtuig of een indiaan die in het dal kijkt, of trappelen we als olifanten met onze ski's in de sneeuw etc. De kinderen die ik deze week heb zijn tussen de 4 en de 6 jaar oud, best jong nog dus. Ik heb zowel nederlandse als duitse kinderen in de groep, dus de hele dag tweetalig bezig.

De eerste dag was moeilijk. Ik bleek een kindje te hebben die nog helemaal niet kon remmen of bochten maken, tja daar kon ik de piste niet mee af. Die moest dus naar een lagere groep terug. Alleen toen werd het een heel drama, want hij was samen met z'n broertje en die twee wilde niet uit elkaar. Dat werd dus huilen geblazen en zelfs gummiberen helpen dan niet meer.
S middags de broers kwijt en toen ging het gelukkig wat beter. Maar de volgende dag kreeg ik er weer een nieuw kindje bij, een ontzettend ukkie nog. Zij zat eigenlijk bij groepje 8, maar daarvoor was ze niet goed genoeg en dus kreeg ik dr. Het is een schatje, maar ook die heeft de eerste dag heel veel gehuild om alles en nog wat. Vandaag had ik nog weer twee kinderen naar een hoger groepje geplaats omdat ik ze in mijn groep te weinig kon leren. En kreeg ik er 's ochtens weer een bij van een hogere groep. Maar dit meisje kon het geloof ik niet echt aan van groep te worden gewisseld en heeft ook de hele dag gehuild. Die ging dus ook maar terug met de ouders mee. Ik heb echt heel veel geduld met kinderen, maar als ze 2 uur aan een stuk alleen maar huilen terwijl je alles hebt geprobeerd dan houd het op. Alle andere kinderen in mn groepje waren er helemaal chagerijnig van geworden en ik natuurlijk ook.
Vanmiddag ging het dan eindelijk weer een beetje leuk. Vandaag mochten mn kinders voor het eerst hun stokken mee brengen van mij, en ik zie ze goed vooruit gaan. En mijn ukkie is inmiddels helemaal niet meer bang en heeft de hele dag gelachen. Kreeg ook compliment van haar ouders, dat ze haar zo goed vooruit zagen gaan. Morgen is voor hen de wedstrijd, ben benieuwd hoe dat gaat! Hopen dat er geen kinderen meer bij mij worden gedumpd, dan kan ik morgen lekker met deze 4 skiën.

Owja: Allemaal nog de beste wensen, Ein gutes rutsch in 2013!