Voor het eerst op de piste

Deze zondag begon voor mij het werk als skilerares. De vakantie (want zo voelde vorige week) was voorbij. Ik was echt zenuwachtig en had daardoor helaas ook slecht geslapen. Want helaas weet je nooit vantevoren wat voor groep je gaat krijgen, dat is pas zondagochtend bekend als je op het bord kijkt.
En dan kan ik wel leuk een cursus hebben  gedaan om skilerares te worden, de verantwoordelijkheid hebben over een heel stel volwassen of kinderen op de piste is toch best wat. Bovendien; hoe krijg je zo'n hele dag vol?

Alles wat ik zag, maar mijn naam stond niet op het bord. Dan maar in de computer kijken waar ik stond ingedeeld. Snowboard? Huh? Goed; dat was dus een foutje zei de baas, dus ik mocht naar buiten en moest daar ergens op wachten. Na ca. 1,5 uur werd mijn naam omgeroepen. Alsjeblieft hier zijn gasten voor je. Wow...
Ik kreeg een prive-lesje mee van 3 nederlands sprekende kindertjes die ik mocht gaan leren skiën. Twee hadden nog nooit op ski's gestaan, bij het begin beginnen dus. De eerste les verliep nog wat chaotisch door mijn zenuwen en doordat ik nog niet alles wist te vinden in kinderland (hoe moest de forderband aan, waar konden we wat drinken tussendoor en waar mocht ik allemaal met ze skiën op het kinderland aangezien ze geen groepsles hadden?). Aan het einde van de ochtend waren de kinderen totaal gesloopt, en ik ook! Maar goed ze konden al wel een beetje remmen.

De tweede dag ging het al een stuk beter, ik had mijn les goed voorbereid. Was nog naar een ervarenere leraar gegaan om al mijn vragen te stellen en de kinderen waren ook weer fris en fruitig. We hebben verder geoefend met remmen en toen dat eenmaal beter ging zijn we begonnen met de eerste bochtjes. Ze waren ook al wat meer aan mij gewend en vroegen niet meer tijdens de les waarneer de les was afgelopen en hun ouders ze kwamen ophalen.
En vandaag was hun laatste ochtendje met mij. Ze hadden in de tussentijd ook goed met de ouders geoefend. En de bochtjes gingen al veel beter. De kinderen wilde zo graag van de echte bergen af skiën..
Na een uurtje durfde ik dat zelf ook met ze aan. Heel langzaam in pizza-puntje gingen we in grote bogen naar beneden. Voor het eerst op de piste, wat een ervaring voor deze kinderen. En dan nog voor het eerst in de stoeltjes lift, wow dat vonden ze toch wel wat. Natuurlijk had ik eerst het ze uitgebreid uitgelegd en met ze in de oefenlift gezeten. Super trots was ik op ze toen we weer veilig boven waren, en zij ook op zichzelf geloof ik. Daarna nog 2 keer over de blauwe piste gegaan en natuurlijk het dino-park niet overgeslagen. Wat een ervaring. Toen ze om half 1 weer werden opgehaald door de ouders konden ze niet stoppen met vertellen 'mama, ik ben alleen op de berg geweest!'.
Als afsluiting uiteraard op de foto met skilerares Muriel, en het koste me totaal geen moeite om te lachen. Wat is het super tof anderen te kunnen leren skiën!

De middagen heb ik tot nu toe vrij gehad, helaas of gelukkig, hangt er vanaf van welke kant je het bekijkt. Na mijn kinderen moest ik steeds nog tot half 2 wachten of zich nog meer privé lessen aanmelden. En als dat niet het geval is word je door de baas de piste op gestuurd om zelf wat te skiën. Er is op het moment te weinig werk om alle 150? leraren de hele dag aan het werk te houden. Of er zijn gewoon te veel leraren. Dat is ook maar hoe je het bekijkt. Volgende week zal het nog wel drukker worden, op het moment is het echt nog relatief rustig voor een vakantie.

Veel liefs van mij en fijne kerstdagen gewenst allemaal!